Er valt altijd wel iets te snoeien, maar als ik in de tuin rondloop, dan heb ik altijd – jah – soms tot ergernis van diegene die de achterzakken moet repareren, een goeie, scherpe snoeischaar in mijn achterzak zitten, en uhm, dat gebruik ik bijvoorbeeld voor hier, je moet maar eens zien, deze esdoorn, het is een hele mooie Japanse esdoorn, maar met de hittegolf heeft ‘ie enorm veel problemen hier aan de top. Ik begiet hem wel regelmatig, maar dat is aan het verdorren. Om nu meer scheutjes te laten maken hier, ga ik de toppen er even uitknippen.
Kijk hier, we gaan peren hebben dit jaar! Aan dit boompje, en dit boompje ernaast, heb ik ongeveer twintig peren, ja, meer mag je ook niet verwachten van die spilvormen. Eigenlijk zijn dat takken van perenbomen die geënt zijn op een zwakke wortel, en daardoor krijg je deze vorm. Eigenlijk zijn dat zijtakken van een grote perenboom, maar die rechtstreeks uit de grond komen, en dan heb je peren rechtstreeks bij de stam, kijk maar. Je hebt niet alleen de bloei in het voorjaar – maar kijk, dit zit wat in de weg, dus nu is het tijd om dat terug te snoeien, en daar gebruik ik een takkenschaar voor. Daar langs boven aan die peren, daar kan ik er niet goed aan, dus ik ga even de beentjes wat langer maken – hup – en dat moet er ook af. Dit gaat er in z’n geheel af. Als je die waterscheuten eraf haalt, dan gaat dat boompje naar volgend jaar toe, heel wat meer bloeiknoppen maken met die peren lukt dat vrij goed om ze smal te houden, met m’n appelbomen lukt dat ook vrij goed, alhoewel die toch de neiging hebben om te vertakken, probeer ik dat tegen te houden, zoals zuilkersen, maar met die lukt het minder goed. Die proberen nog veel meer in de breedte te gaan, maar dat is normaal, bij normale hoogstam kersenbomen gaan de zijktakken op een jaar tijd heel veel bijtakken maken maar ik ga toch ook proberen die wat korter te houden in de hoop op een goeie kersenoogst. Maar zoals ik al zei, dit soort fruit is niet om er emmers van te plukken, maar gewoon voor het plezier en bovendien kan dat ook in een kleine tuin, of op een balkon in een grote emmer kan je dat type fruit gaan aanplanten. Dat is al een heel groot verschil, hé!
Jah, hier aan de straatkant heb ik een beukenhaag, en een klimophaag. De beukenhaag begint aan deze kant erg dun te zijn, kijk, ik leg hier een tak opzij en ik kijk er dwars door. Hoe komt dat ? Dat heeft alles te maken met deze prachtige berk hier, jah, die zien we ook graag natuurlijk maar de takken hangen ook boven de haag en ontnemen zo het licht aan deze beuk en daardoor gaat ‘ie veel dunner staan en na verloop van tijd ga je er dwars doorheen kunnen kijken. Dat is niet de bedoeling. We gaan hier de takken die boven de beuk hangen, afsnoeien, zodat ‘ie toch van ‘s morgens tot een stuk in de namiddag de zon zal hebben op de kruin en dat dat allemaal een beetje kan bijgroeien, hé. Je hebt natuurlijk gerief nodig, zoals een ladder, maar ik hou niet zo van werken op een ladder. Het is gevaarlijk, ik ben ook niet meer van de jongste, en daarom heb ik dit gerief. Het is een snoeischaar die je kan verstellen, heel gemakkelijk, maar het is een telescopisch systeem dat ik langer kan maken en korter, en waarbij ik met een trek aan dit handvat de schaar open en dicht kan laten gaan. Het gaat ook door hier aan dit uiteinde te trekken, er zit een touw aan die de schaar gaat bedienen. Het is eigenlijk een slimme schaar doordat deze kant van het snoeimes afgerond is, gaat ‘ie al knippen van zodra er een tak tussen zit. Hij gaat die automatisch naar achteren schuiven, en kun je zo gaan knippen. Natuurlijk, het is niet voor echt dikke takken, die moet je gaan zagen, je ziet goed wat het bereik is van deze schaar, maar geloof me, het is echt handig gerief. We gaan eens proberen, hier omhoog, daar kan ik nog gemakkelij kaan. Deze hier, zie je? Hup! Zo gemakkelijk gaat dat.
Er blijft altijd wel wat staan waar je echt niet aan kan, hoewel die telescopische schaar tot vier meter hoog kan, maar gelukkig is de berk een boom waarbij de blaadjes min of meer schuin naar beneden hangen en laat ‘ie toch nog wat licht door i.t.t. een eik die helemaal geen licht doorlaat, maar nu is het tijd voor deze klimop hier.
Je ziet deze lange scheuten hier, dat zijn er allemaal van deze zomer, die gaan er allemaal af. Ik zou het elektrisch kunnen doen, maar met zo’n scherpe heggenschaar gaat het ook. Ik begin hier – hup – en zo ga ik stilletjesaan van voor naar achteren werken en deze klimop bijwerken. Als je dit doet in augustus, dan heeft de klimop nog tijd om tegen de winter mooie, nieuwe groene scheuten aan te maken vanop deze takjes hier die bloot komen te staan, en dan gaat ‘ie in de winter mooi, frisgroen staan. Doe je dit niet, dan gaat de klimop aan de buitenkant steeds meer nieuwe bladeren maken en breder worden, maar dan gaat de binnenkant kaal worden. Als je dan toch een keer moet snoeien, dan heb je gewoon een heel lelijk resultaat, en dat kan niet de bedoeling zijn. Doe dit liefst bij niet te zonnig weer, dan gaat de klimop er ook niet van af zien want het zijn snijwonden die je maakt. Je werkt dus best van boven naar onder.
Kijk, nu heb ik de handvaten in een hoek van honderdtachtig graden, dan kan ik veel meer kracht zetten met m’n armen om toch dikkere takken, of bundels van takjes, door te knippen. Dat ga ik hier nu eens proberen. Hier zit al wat dikker hout in deze laurier, en ik zet m’n schaar erop… Zie je? Ik kan veel meer kracht zetten, dat voel je heel goed – hup – ook hier weer zo’n tros. Zo, en daarna voor het gewone werk, dan duw je hier op en heb je de schaar opnieuw in negentig graden.
Werkelijk het meest hardnekkige en gehate onkruid, dat is dit hier: paardenstaart, alias heermoes. equisetum arvense zoals het met z’n wetenschappelijke benaming heet. Heermoes is zeer hardnekkig en dat heeft wel z’n reden want heermoes heeft wortels die tot tweeënhalve, drie meter diep gaan. Dat krijg je nooit weg.
We gaan dat toch oplossen, maar we moeten wel een beetje geduld hebben, want mijn oplossing die bestaat erin om het heermoes uit te trekken, en om er dan voor te zorgen dat de bodem zo in evenwicht komt, dat het heermoes z’n bestaansreden verliest. Dat het geen goesting meer heeft om hier te groeien, want de reden dat het hier groeit is omdat de bodem te arm is aan mineralen. Goed, eerste actie: heermoes wieden!
Ik probeer het heermoes onderaan vast te pakken, en ik trek het uit. Het breekt onmiddellijk af. Je voelt het al aan dat heermoes, het is vrij stug, en vroeger werden heermoes proppen gebruikt om te polijsten want heermoes barst van het kiezelzuur. Dat is heel goed polijstmateriaal, niet alleen het kiezelzuur, het zit ook vol mineralen, en het heermoes heeft die mineralen die uit de bodem gehaald. Wat is de functie van dit onkruid? Een mineraal arme bodem, mineraal rijk te maken. Onkruid heeft wel degelijk een functie; het heeft een reden van bestaan. Een ander voorbeeld; paardenbloemen, die groeien vooral op calciumarme bodems. Wat doet die paardenbloem met z’n penwortel? Die haalt calcium met z’n diepere wortel naar boven en gaat zo het probleem oplossen, en eigenlijk z’n bestaansreden voor een stukje weghalen, maar dat is een proces dat vele jaren duurt, hé.
Als dit allemaal gewied is, dan ga ik dat niet weggooien, ik gooi dat niet op de composthoop. Je zou dat kunnen doen, maar ik ga dat gewoon op de bodem laten liggen, want wat gebeurt er hier mee? Het zal in de winter vergaan, en de mineralen die er in zitten, worden terug aan de bodem gegeven. Dat is belangrijk, maar hieronder zitten er nog altijd wortels die goesting hebben om op te schieten, om zich uit te breiden, om meer heermoestakjes te maken, en dat kunnen we voorkomen door de bodem van mineralen te voorzien. Daar heb ik een heel speciaal middel voor!
Het is dit hier, dit is lavagruis! Lavagruis, zul je zeggen, dat dient toch om zware gronden wat lichter te maken? Ja, inderdaad, daar kan het voor dienen, maar het kan ook dienen om arme gronden op korte termijn van mineralen te voorzien. Ik ga dit lavagruis gewoon op de plaats strooien waar dat heermoes voorkomt. Ik ga nu dit klein stukje voordoen; dat is ongeveer voldoende, als je dit nu mengt op alle plaatsen waar heermoes voorkomt, dan zul je er vanaf zijn – jah – niet direcht, maar geef het een jaar of twee, drie … zonder vergif, hé!
Jah, jullie weten het al, ik probeer het allemaal een beetje ecologisch en milieuvriendelijk te doen, en dat doe ik met deze verstelbare sproeikop, een broes noemen wij het, maar misschien hebben ze er in het West-Vlaams wel een ander leuk woord voor, je moet het maar eens weten te zeggen, maar hiermee kan je heel gericht gaan sproeien. Hup, ik sproei hier in de pot, er gaat niets verloren, ik sproei plant per plant bij de wortels, zo gaat het goed terecht komen en dat is veel beter dan een algemene sproeier of zwenker op j hele tuin te zetten want dan ga je heel veel water verkwisten: er gaat water verdampen, er gaat water weglopen, dat is niet de bedoeling, hé. Kijk, onze tetrapanax, tjah, die bladeren kunnen wel wat hebben, hé! Die krijgt van mij één keer per week een paar minuutjes water, juist op de plaats waar het water moet zijn. Daarrond heeft het helemaal geen zin. Dit is trouwens regenwater, ik pomp het uit mijn regenput maar ik ga het in het oog moeten houden want ik denk dat hij bijna leeg is. Gelukkig gaat het een beetje regen, en ook hier in deze border, tjah, dat zijn droogteplanten, allium, kerry, salie, dat zijn allemaal droogteplanten… misschien m’n zonnebloemen nog een beetje. Kijk, dat kan ik heel gericht doen met deze broes, haha, voila, dat is venkel voor volgend jaar, zwarte toorts, allemaal planten die heel goed tegen de droogte kunnen dus die hoef ik niet meer bij te gieten.
Maar dan, het probleem: ik kan de sproeier gebruiker om mijn potten hier te begieten, er staan hier op de trap verschillende soorten planten in pot, maar daar bestaan toch gemakkelijkere systemen voor, zeker als het probleem opduikt ‘Wat met mijn planten als ik met vakantie ben?’. Ik wil niet thuiskomen met verdorde planten en daar heb ik een heel handig systeempje voor gekocht, namelijk dit hier, alles wat je nodig hebt is dit kleine pompje en dit kan water oppompen tot een hoogte van anderhalve meter en omhoog stuwen tot een hoogte van maar liefst vier meter. Dus je geraniums hoog aan de dakrand kan je er ook mee bevloeien. Hoe werkt het? Je hebt een hoeveelheid water nodig, in mijn geval heb ik het hier even gemakkelijk gedaan met een emmer, maar het mag ook veel meer zijn, want zoals gezegd, dit mag ook anderhalve meter hoog hangen. Ik hang het nu gewoon op de rand van de emmer, en ik ga het instellen. Kijk, je kan het om de twaalf uur, om de vierentwintig uur, achtenveertig of tweeënzeventig uur – drie dagen – kun je gaan bevloeien. Het bevloeien gebeurt druppelsgewijs. Dit zijn de darmpjes, die zijn er allemaal bijgeleverd, en er zitten een twintig van die druppelaars in. Dan kan je gewoon het darmpje doorknippen – hup – aansluiten en klaar is kees. Nu, een uiteinde hangt in de emmer, en het andere vertrekt naar de diverse potten hier van oma’s terrastuintje. Alles wat je moet doen is door middel van de bijgeleverde pinnetjes, die druppelaars min of meer vastzetten in elke pot en dan je timer instellen. Het geheel werkt op zonnecellen, dus als dit in de zon staat heeft het automatisch energie en ik ga nu om de twaalf uur voor een kwartier gaan bedruppelen. Hup, je stelt het toestel in en trekt gerust op vakantie en je komt terug thuis met je planten in prima conditie.
Wat je er ook van moge denken, een gazon vind ik nog altijd een sieraad in de tuin, of het nu gaat om een grote of een kleine tuin, het is allemaal om het even, maar een mooi, strak gazonnetje is heel goed in de tuin. Het geeft ruimte. Wat doe je nu om het gazon mooi te houden? Wat ik hier doe, is ten eerste al niet te vaak maaien en ook niet te diep maaien. Ik heb m’n grasmachine op drie centimeter staan, en dat is meer dan genoeg. Ten tweede, als ik water geef, dan geef ik in één keer veel water en dan voor een langere periode niets. Dan gaan de wortels in de diepte blijven groeien. Geef je bijna dagelijks water aan je gazon, dan blijven die wortels oppervlakkig en gaat je gazon zogezegd lui worden, en bij de eerste droge dagen gaat het verdorren. En ten derde, pas je machine aan aan de grootte van het gazon. Voor heel kleine gazonnetjes, stadstuingazonnetjes bijvoorbeeld, bestaan er tegenwoordig heel knappe machinetjes. Ik heb er hier zo eentje, kijk, dit hang je zo aan de muur, het weegt bijna niets, en het werkt op een batterij. Dat is heel belangrijk want dat zit je ook niet met snoeren of kabels te knoeien en die batterij past er vanzelf in. Wacht hé, zo op deze manier. Voilà, die zit vast. Het voordeel van dit toestelletje is ook dat je onderaan een sterk, stalen mes hebt. Dat is iets wat het gazon echt gaat mulchen. Je moet, als je er verschillende keren overgaat, helemaal geen afval in de groene bak doen, dat is weer een groot voordeel als je in de stad woont en maar een klein gazon hebt. Je kunt ermee mulchen. Je moet er dan wel een paar keer overgaan. Het gebruik is heel simpel, je duwt hier op de knop en we zijn bezig! Dus, als je er verschillende keren overgaat, dan ga je mulchen, en het voordeel van mulchen is dat het fijnverdeelde gras vanzelf gaat vergaan en meststof vormt voor het gazon. Het gazon gaat veel minder meststof verliezen maar je moet er dus verschillende keren over gaan. Voilà, kijk, gemakkelijk hé. Groot gerief voor grote gazons, klein gerief voor kleine gazons. Ik heb me juist een robotmaaier geïnstalleerd en tjah, haha, voor m’n eigen gemak, ik word al een dagje ouder – en een beetje luier moet ik toegeven – maar zo’n robotmaaier heeft toch een groot aantal voordelen. Kijk, hier is hij net, ik moet er nog een naam voor verzinnen. De meeste mensen geven het een naam. Zo’n robotmaaier gaat niet alleen maaien, maar met z’n vlijmscherpe mesjes gaat ‘ie ook het gazon mulchen. Je hebt dus geen afval meer, je hoeft niet meer met die bakken naar de composthoop of bij de kippen, en wat moet je dan met de doen? Zo’n maaier zorgt ervoor dat je geen afval meer hebt. Het is een groot voordeel, twee, je kan hem op voorhand helemaal programmeren. Voor elke dag van de week, en dan geef ik de goeie raad om nooit te laten maaien voor elf uur in de middag. Waarom? Het gras is tegen dan meestal verdampt, dan gaat ‘ie veel vlotter maaien en gaan de mesjes ook niet te vuil worden. Dus dat is ook al iets. Stel hem ook niet te laag in, er zijn verschillende instelhoogtes, en zoals gezegd, gras van twee tot drie centimeter, dat is kort genoeg – op die manier blijft het ook in droogtes langer groen.
Nu, alles is weersbestendig, maar bij regenweer zou ik hem niet laten rijden. Dan zit je met dat nat gras en gaat je machine onderaan veel te snel vuil worden. Kijk, hij voelt mijn voet en draait zich om. Ik heb onlangs een artikel gelezen, ik ga hem even op stop zetten, dat moet je altijd doen als je er iets aan wilt doen, ik heb een artikel gelezen waarbij gesteld werd dat de machine heel gevaarlijk is voor kleine egeltjes. Dat is wel zo, maar niet bij dit type. Dit type heeft zwevende mesjes. Deze mesjes zitten los aan de schijf en die zweven: nu is dat zo gevoelig ingesteld dat van zodra er hier iets tegen komt, en dat kan dan een pinnetje zijn van een pinegel zijn, een stekel van een egel, of bijvoorbeeld een stukje speelgoed, een autootje van de kleine die is blijven liggen, van zodra het moment dat raakt, zal het onder schijf gaan, en zal het niet verder gaan zodat het geen schade berokkent. Dus dat is al heel belangrijk, maar om toch zeker te zijn dat er niets gebeurt moet je dit ook niet ‘s nachts laten rijden want dan is het gras ook al natter en heb je ook geen controle dus doe het gewoon overdag, na elf uur. Voilà, proper maken dat gaat heel gemakkelijk: het is allemaal waterdicht en als er wat veel gras tussen komt te zitten na een weekje rijden of zo, dan ga je er eens met de tuinslang over om te spoelen.
Ziezo, ik heb er veel plezier aan beleefd, we hebben allerlei kleine tuinklusjes gedaan – echte zomerklusjes – en in ieder geval, ik hoop dat jullie een beetje inspiratie hebben gevonden in mijn verhaal in mijn eigen tuin hier en dat jullie er ook veel plezier aan zullen beleven. Tot de volgende keer!

Tuinklussen NA DE ZOMER makkelijk aanpakken

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal